GIGOS Project: Marokko 2025
Inleefreis Marokko: Verbinden door cultuur, sport en solidariteit
De reis draaide echter om meer dan alleen ontdekken. Elf dagen lang leefden we intens samen. Het was dus belangrijk om frustraties te leren uitspreken, samen oplossingen te zoeken en voor elkaar te zorgen. Het was mooi om te zien hoe de jongeren openbloeiden, nieuwe vriendschappen ontstonden en iedereen steeds meer verantwoordelijkheid opnam, zowel voor elkaar als voor de begeleiders.
De eerste dagen verbleven we in afgelegen dorpen zonder internet. Even loskomen van het vertrouwde zorgde voor echte verbinding: er ontstonden spontane gesprekken, er werden verhalen gedeeld en er was ruimte om de natuur en de lokale bevolking bewust te ervaren. Tussendoor werd er gevoetbald met de lokale jongeren en deelden we voetbalshirts uit. De dankbaarheid was groot.
Ontroerende ontmoetingen
In Taroudant bezochten we onder andere een bejaardentehuis, een internaat en een weeshuis. We kregen er rondleidingen en maakten kennis met bewoners en begeleiders, wat leidde tot warme en soms ontroerende ontmoetingen. Ook twee boksscholen stonden op het programma, waar trainers Mouad en Ahmed ons hartelijk ontvingen. De jongeren mochten meetrainen, ontvingen een diploma en sloten de dag af met nieuwe internationale contacten.
De laatste dagen brachten we door in Agadir, waar we samen terugblikten op een intense en verrijkende ervaring. De jongeren reflecteerden op cultuurverschillen, hun eigen kansen en hun plaats in de wereld. Ze keerden terug naar Genk met nieuwe inzichten, sterke herinneringen en een goed gevulde rugzak aan ervaringen.
Het voortraject
De voorbereiding was minstens zo belangrijk als de reis zelf. Samen nadenken over de reis, afspraken maken, nadenken over de invulling van het programma en uiteraard manieren zoeken om de reis te financieren. De jongeren toonden meteen een groot engagement: ze hielpen op evenementen zoals GOS, Termien Bruist en de Sprookjestocht, verkochten wafels, zochten sponsors en dienden een subsidieaanvraag in bij Stad Genk.
Hun inzet wierp duidelijk vruchten af: ze verzamelden een mooi bedrag voor hun vlucht, verblijf en maaltijden. Met het restbedrag konden we lokale aankopen doen voor het weeshuis, het bejaardentehuis en het internaat. Ook schonken ze een sadaqa (vrijwillige gift) aan een jongere uit het weeshuis om te studeren tot zijn achttiende.
We zijn trots op de jongeren die met een groot hart hun eigen voordeel loslieten ten voordele van het welzijn van anderen. Ook willen we iedereen bedanken die we op onze reis zijn tegengekomen: voor de warme ontvangst, de altijd goed gevulde tafel met lekker eten, het plezier, de hulp en hun engagement voor de medemens.